– Θα το βρω εγώ το stick με τα ΕΜαιλ. Δε θα μου ξεφύγει…
– Δε μου λες, μπύρες λες να χει στο ψυγείο?
– Άσε τις μπύρες επιτέλους! Έχουμε δουλειά! Πρέπει να βρούμε τα ΕΜαιλ! Τελείωνε!
– Τι ψάχνεις μέσα στα ρούχα τώρα?
– Πίσω απ τα ρούχα θα τα χει…
Τι είναι αυτά μου λες?
– Τίποτα, σφεντόνες άστα, είναι για να χτυπάει πουλιά
– – Αυτά μπορείς να μου εξηγήσεις τι είναι?
– Εεε, το μπλέ είναι για την κουζίνα, ανοίγει φύλλο.
– Κι αυτό το λάδι τι είναι?
– Κι αυτό για την κουζίνα. Για τους άλλους είναι όχι γι αυτήν. Για κάποιους που ματώνουν.
– Τους ξέρω εγώ αυτούς?
– Μπα, αποκλείεται.
– Δε βρίσκω τίποτα
Τι να κάνω?
– Εγώ στο είχα πει. Μην την πειράζεις, εσύ επέμενες. Αν δεν τα έκανες αυτά τώρα θα είχαμε ησυχία θα πίναμε και καμιά μπύρα
– Πες μου τι να κάνω…
– Ε τι να σου πω, τράβα στο πατρικό της.
– Ντριν ντριν!
– Ποιός είναι?
– Στο κρεβάτι θα είναι !
– Που είναι το στικάκι, μιλήστε!
– Άουτς, στο κοτέτσι θα το έχει κρύψει!
– Τι θέλετε από μας?
– Θέλω το στικάκι! Ξέρω ότι κρύβετε τα λεφτά στα παπλώματα, βάζετε τις λίρες στα κοτέτσια και θάβετε τα λεφτά κάτω απ τα δέντρα
– Α, γιατί δεν το λέτε τόσην ώρα?
– Όλα αυτά τα δέντρα είναι δικά της. Της τα δώσανε οι πρόγονοί της εκτός από έναν. Εδώ έχω την τσάπα, αν θέλεις σου φέρνω και το ξυνάρι να ξεκινήσεις.
– Ποιός εγώ?
– Ναι. Εσύ δεν ψάχνεις το στικάκι?
– …
– Να σε ρωτήσω, εσένα που είσαι και γραμματιζούμενος. Πριν από λίγα χρόνια είχα διαβάσει σε μια εφημερίδα ότι αυτές τις δουλειές θα τις αναλάβουν τα ρομπότ. Πώς πάει αυτό?
– Μην ανησυχείτε. Δε θα ξανάρθει.
– Ποιός ήταν αυτός? Τι ήθελε?
– Αυτός ήταν ένας πολύ δυστυχισμένος άνθρωπος.
Και ηλίθιος.
– Γιατί ηλίθιος?
– Γιατί δεν ξέρει πόσοι την αγαπάνε.