– Και για πες, τι έγινε?
– Ε να ξέρεις, ξεκίνησα με τα προκαταρκτικα…
– Μμμμ, ωραία…
– Έστειλα ενα ΕΜαιλ, από την παρουσίαση, έτσι στα ξαφνικά
φαντάστηκα την έκπληξή της
και ξεκίνησα να ερεθίζομαι…
– Ναι, πες κι άλλα…
– Ήταν το πρώτο άγγιγμα μετά από καιρό…
– Όχι, πριν έβαλες τον άλλο να στείλει μήνυμα
– Καλά που μου το θύμησες, παραλίγο να το ξεχάσω.
Αυτό κι αν ήταν ανεβαστικό.
– Μμμμ, και μετά?
– Ε ξέρεις, μου πε πάλι όχι. Με ερέθισε ακόμα πιο πολύ.
Βρήκα την cached version και έβαζα τους άλλους
για να την απορρίψουν
– Προχωρήσατε δηλαδή?
– Μόνος μου, εκείνη έλεγε συνέχεια όχι
– Αλλά της επιβλήθηκες, έτσι?
– Φυσικά! Γιατί να σταματήσω?
Όσο δε με θέλει και αηδιάζει τόσο καλύτερα!
Γιατί γίνονται όλα αυτά νομίζεις…
– Και τι έγινε μετά, πες μου, πες μου, μμμμ
– Μετά ανέβασα την ένταση, την έγγραφα παρά τη θέλησή της
– αααααα οοοοοο
Πω πωωωω κάτσε να ξεκουμπώσω το παντελόνι μου
ούτε με τις πουτάνες δεν κάνω έτσι
εκεί πληρώνω και βαριέμαι,
συνέχισε
– Ναι και πάλι δεν ήθελε
– οοοο το κανες κι αυτό μπράβο, ποιός είσαι τέλος πάντων!
– Ναι και παράλληλα έβαζα κι άλλους να ρωτάνε,
να την απορρίπτουν κι άλλοι, έτσι να μάθει,
να δούμε τώρα πώς θα εκδόσει χωρίς εμένα,
κι αυτή κι η άλλη που δεν ήθελε τα Σαββατοκύριακα
να την ενοχλώ λέει
– Έχω σκληρύνει τώρα, πέτρα μου τον έκανες !
– Και συνεχίζω την καλώ τάχα να μιλήσει και πάλι λέει όχι!
– Κι εγώ τα ίδια, της έστειλα γράμμα!
Έτσι με το ζόρι μπήκα στο γραμματοκιβώτιό της και στο
σπίτι της! Αχ ούτε μένα με θέλει, πόσο με φτιάχνει αυτό,
αααααααα
– Εγώ σπίτι της δεν μπήκα, αλλά μπήκα στο προφίλ της
κοιτάω σχεδόν κάθε μέρα
– Τι λες ρε θηρίο! Μπήκες δηλαδή! Τα κατάφερες και μπήκες στο
προφίλ της? Πώς ήτανε?
– Ήταν υγρό, μαλακό, ζεστό. Δημιουργεί πολλές φορές.
– Είσαι πολύ δυνατός άντρας, φοβερός! Μπήκες στο προφίλ!
Είμαι κι εγώ με τον ταχυδρόμο, αλλά είσαι κι εσύ φοβερός εραστής!
Τι σημαίνει τώρα αυτό?
– Σημαίνει είμαι μέσα στο τηλέφωνό της, στο ημερολόγιό της,
είμαι μέσα σε όλα αυτά, οοοοοο
– οοοοοο
– Και πατάω και like τώρα
– Ε ναι μην είσαι τόσο αδυσώπητος… ας απαλύνεις λίγο…
– Τα καταφέραμε είμαστε μέσα, … οοοοοο
– οοοοοο
… Ξαφνικά ανοίγει η πόρτα !!!
– Επ! Τι κάνετε εδώ?
– Συγνώμη μαμ…
– Τι θες εσύ? Τα λεφτά στα δωσα, τη διοίκηση του συνεδρίου
στην έδωσα, δε βλέπεις έχουμε δουλειά!
– Τι κάνετε ρε ηλίθιοι… Σε 2 λεπτά μου έδωσε το τηλέφωνό της.
Όταν θέλει, το δίνει.
– Και?
– Και δεν πονάει.
Δε θα το ζήσετε ποτέ.
– Και τι τώρα εσύ είσαι μέσα της δηλαδή?
– Όχι αλλά τουλάχιστον ήμουν! Όχι σαν κι εσάς… άχρηστοι…
Μόνο ένας ήταν και είναι και τώρα.